Artikel: Word zichtbaar als jezelf @Priscilla’s blog:)…

Van zelfonderzoek naar zichtbaar zijn als jezelf. Zoals in mijn geval: zichtbaar zijn als vegan en hondenmoeder zonder menselijke kinderen. Een label meer of minder maakt mij niets meer uit, want het heeft weinig te maken met ‘de natuurlijke (uitgezoomde) realiteit’ ; het is namelijk een menselijke constructie.

Het gelijknamige filmpje van vandaag inspireerde me om er ook een artikel over te schrijven, want waar zelfonderzoek het centrale thema is van deze website, is ‘word zichtbaar als jezelf’ eigenlijk het resultaat van dat zelfonderzoek.

Van zelfonderzoek naar ‘zichtbaar zijn als jezelf’
Door steeds meer te gaan leven vanuit je hart ga je automatisch ook steeds meer zichtbaar worden als jezelf; het onpersoonlijke leven neemt steeds meer in beslag van jouw persoonlijke lichaam en geest, waardoor het voor de buitenwereld kan lijken alsof je een ander persoon bent geworden.

Niets is minder waar, want het tegenovergestelde is nu eigenlijk pas echt zichtbaar geworden, via de persoon, die de drager is van het onpersoonlijke leven. Jij bent jezelf geworden en dat kan je op een gegeven moment niet meer verbergen, want het komt van binnenuit en vroeg of laat gaat dat door de poriën stralen :).

Zichtbaar als veganist
Om een voorbeeld uit mijn leven te geven: sinds ik veganist ben geworden, moet ik bij sociale evenementen waar er ook catering is geregeld, van tevoren doorgeven dat ik ‘speciaal’ eet. Als ik dit niet op tijd doorgeef, dan is de kans vrij groot dat er niets voor me is. Zelf vind ik dat niet zo erg, maar mijn omgeving wel, dus moet ik (als introvert persoon) uit mijn comfort zone stappen en dit doorgeven aan de organisatie.

Zichtbaar als hondenmoeder zonder menselijke kinderen
Een ander zichtbaar voorbeeld uit mijn leven is dat ik bewust geen (menselijke) kinderen heb. Ik zie mezelf wel een beetje als ‘hondenmoeder’ (maar dat wordt niet voor vol aangezien in ‘the matrix’, want ik zorg op deze manier niet voor de continuïteit van dit (economische) systeem). Vooral in nieuwe, sociale situaties wordt het daardoor al vrij snel duidelijk wie ik ben (die vrouw zonder kinderen, maar met honden :)).

Een etiket is een menselijke constructie
Het grappige van zichtbaar zijn als jezelf is dat de labels die je nu van de omgeving krijgt (of die er nog bijgekomen zijn :)) geen probleem meer zijn voor de persoonlijke ik. Etiketten zijn namelijk menselijke constructies en hebben weinig met ‘de natuurlijke realiteit’ te maken; een label meer of minder maakt dus niets uit :).

Ik nodig je uit om te onderzoeken hoe zichtbaar jij bent als jezelf.

Carpe diem en tot de volgende keer…

Artikel: Uit je schulp kruipen als introverte veganist :)

Je levenskracht in jezelf of de weg terug naar huis hervinden door het veganisme…

Uitgezoomd assertief zijn als veganist
Ik realiseerde me onlangs dat vanaf het moment dat ik mezelf ‘veganist’ ging noemen (sinds 1 november 2013) het uitgezoomde leven mij op een speelse, doch dwingende manier, assertiever heeft gemaakt.

Van nature ben ik meer introvert dan extravert en ik ben zo’n iemand die ‘vroeger’ alles at. Tja, en dan wordt zo’n ‘gemakkelijk en meegaand’ iemand veganist en daardoor herkent haar omgeving haar helemaal niet meer. Nou, ik zal wat verklappen: ook ik herkende mezelf niet meer :). Ik wist helemaal niet dat ik zoveel levenslust had en tegelijkertijd een ‘drive’ om dat ‘leven’ tot op het bot en verder te onderzoeken en te promoten, en daar hoort voor mij ook veganisme bij, want het leven van andere wezens is ook gewoon levensenergie dat stroomt door een vorm, net als bij een mens(elijk dier).

Beschikbaar zijn voor het (uitgezoomde) leven
Achteraf gezien denk ik dat het leven (metaforisch gesproken) zat te wachten op een moment waarop ik (eindelijk eens echt) beschikbaar zou zijn om de informatie des levens te ontvangen en de ‘tijd’ te nemen voor zelfonderzoek.

Ach ja, het uitgezoomde leven komt bij iedereen op een moment wanneer die er aan toe is (of wanneer een persoon zich realiseert dat het geconditioneerde leven precies dat is wat het is: geprogrammeerd, dus ingezoomd leven).

Wij mensen zien het resultaat van het uitgezoomde leven dat stroomt door de persoon pas daarna in de menselijke realiteit, en wel in de vorm van iemand die besluit van de ene op de andere dag een monnik of non te worden, of een yogi, een wereldreis te maken, of iemand die zijn of haar geld weg geeft en besluit om een simpel en eenvoudig leven te leiden, kortom: zichtbare levensveranderende momenten. Bij mij begon dat met… vrijwilligerswerk in een dierenasiel :).

Leven vanuit het hart, ofwel; de weg terug naar huis
Niet lang daarna adopteerden mijn partner en ik uit datzelfde asiel ons oudste hondje Sira, die nu inmiddels alweer 16 jaar ‘jong’ is. En die levendige, en tegelijkertijd rustige, gebalanceerde levensenergie van dat meisje heeft zeker bijgedragen aan mijn reis om veganist (en mezelf) te worden. Een jaar later werd ik daadwerkelijk veganist en tegelijkertijd startte ook mijn proces van zelfonderzoek, of de weg naar binnen, terug naar huis :).

Je zou kunnen zeggen dat het leven vanuit het hart daar een visuele start heeft gemaakt, en daarmee bedoel ik, dat het ook zichtbaar werd voor anderen, want eerder was het voor mij (maar ook bij ieder ander, denk ik) vooral nog een innerlijk en mentaal proces, maar vroeg of laat wil dat zich manifesteren in wat voor vorm dan ook.

In 2015 kwam Skippie in ons leven en door hem wisten mijn partner en ik dat het tijd was om het Rotterdamse stadsleven in te ruilen voor een rustiger leven op het platteland. En niet lang daarna werd Nederland ingewisseld voor België en zo geschiedde…

Carpe diem en tot de volgende keer!

Artikel: Iedere dag Dierendag :)

Over Werelddierendag in de menselijke, ingezoomde realiteit en over waarom het uitgezoomd elke dag Dierendag is.

Vandaag is het Werelddierendag in de menselijke, ingezoomde realiteit, maar uitgezoomd is het voor mij elke dag Dierendag. Waarom?

Ode aan de luitjes van het goede leven
Ten eerste omdat ik samenleef met twee hele lieve (maar soms ook stoute) niet-menselijke dieren die in hun prachtige levensvorm van een hond het leven gewoon ‘leven’. Het is wat het is, en daar maken we het beste van, lijkt hun credo wel te zijn. En ze hebben gelijk en daar leer ik iedere dag nog van. Dankjewel, Sira en Skippie:).

De mens is… ook een dier
Ten tweede is het voor mij iedere dag Dierendag, omdat jij en ik (uitgezoomd) ook gewoon dieren zijn; of nog meer uitgezoomd: aardebewoners.

Geldt Dierendag trouwens ook voor dieren die niet aaibaar en zichtbaar zijn voor het oog van de mens, zoals vlooien, luizen, teken en bacteriën, om zomaar een aantal niet-meteen zichtbare (maar wel aanwezige) soorten te noemen? En wie bepaalt dat eigenlijk? En waar trek je de grens?

De term ‘Dierendag’ is een typisch voorbeeld van de beperkte (en niet-consequente, dus eigenlijk ook niet echt betrouwbare) menselijke realiteit binnen de duale wereld van vorm; dit hoort hier wel bij en dat niet, maar volgend jaar kunnen de definities en dus de betekenis van een bepaald woord totaal anders zijn, dus let vooral goed op welke collectieve betekenis aan iets wordt gegeven, in plaats van Zelf betekenis te geven aan het Leven.

Zelfonderzoek naar het dier dat je ‘bent’
Tot slot: neem van mij niets aan en ga vooral zelf op onderzoek uit naar wat Dierendag voor jou betekent. Doet het wat met je of laat het je koud? En waarom dan precies? Is zo’n speciale dag volgens jou nodig of houdt het juist de verschillen tussen het menselijke (verknipte) dier en de rest van de (pure) dieren in stand?

Met een uitgezoomde blik vanuit het onpersoonlijke leven naar de menselijke, gefragmenteerde, ingezoomde realiteit snap ik er helemaal niets van; maar ja, ik ben dan ook een emotionele, onlogische, wereldvreemde veganist :).

Carpe diem!

Video: Er is helemaal niets om bang voor te zijn, dat ‘denk’ je alleen maar…

Over het spel van de verdeel- en heerspolitiek in de door de mens bedachte ‘wereld’. Dat en meer in het filmpje van vandaag. Carpe diem en tot de volgende keer.

Video: De kleine dingen des levens…

En dan blijken de dagelijkse ditjes en datjes de grote dingen van het leven te zijn… Carpe diem en tot de volgende keer.

Video: Wat staat op jouw prioriteitenlijst? Dit staat op de mijne…

Wat is jouw persoonlijke prioriteitenlijst? Wat vind jij de moeite waard om iedere dag weer te herhalen? En verder iets over mijn eigen lijst, over Rotterdam, de stad en het platteland, Nederlands Limburg en Vlaams Limburg… Carpe diem!

Video: Leven vanuit een uitgezoomde versie via de ingezoomde versie :)…

Over hoe het zorgen voor hondjes, veganist zijn en het concept van ‘non-dualiteit’ mij bewust heeft leren leven…