Video: Stilstaan bij het proces van het leven @Priscilla’s blog :)…

Het leven wil geleefd worden via jou en mij, in goede en in slechte tijden; het hoort er allemaal bij 🧡✌️🌊⛩. Carpe diem en tot de volgende keer @Priscilla’s blog…

Video: Het leven is lijden, loslaten, en liefde @Priscilla’s blog:)…

Over de mogelijke weg van herinneringen in je hart sluiten; dat en meer in het filmpje van vandaag @Priscilla’s blog. Carpe diem en tot de volgende keer 🧡🌊✌️⛩…

Video: Wat er gebeurt als je je aanpast aan het onpersoonlijke leven @Priscilla’s blog :)…

Over het volgen van het levenspad en wat er dan gebeurt; dat en meer in het filmpje van vandaag @Priscilla’s blog. Carpe diem en tot de volgende keer 😉🌊✌️⛩…

Video: Je menselijke kwetsbaarheid tonen @Priscilla’s blog…

Over hoe belangrijk het is om je bewust te zijn van je e-moties, ofwel: de bewegingen van energie. En zeker op momenten in je leven dat de emoties en gevoelens doorleefd willen worden; dat en meer in het filmpje van vandaag @Priscilla’s blog 😔✌️⛩🌊. Carpe diem en tot de volgende keer…

Video: Terug van nooit weggeweest @Priscilla’s blog:)…

Over jezelf herkennen en erkennen vanuit een breder perspectief, emotionele roller coasters en meer in het filmpje van vandaag @Priscilla’s blog. Carpe diem en tot de volgende keer 😉✌️🌊⛩…

Video: Het leven is een lach en een traan, en dat tegelijkertijd @Priscilla’s blog :)…

Over het vinden van balans in het leven, ofwel: een oneindig spel😉. Dat en meer in het filmpje van vandaag @Priscilla’s blog 🌊✌️⛩. Carpe diem en tot de volgende keer…

Artikel: De onpersoonlijke levensenergie die door ons allen stroomt @Priscilla’s blog:)…

Laat je niks wijsmaken over hoe verschillend iedereen is, want schijn bedriegt. De mens is complex in vergelijking met niet-menselijke wezens, maar onderzoek dat vooral zelf :).

Uiterlijk verschil in levensvormen
Iedere dag is weer opnieuw een kans om te ervaren hoe het is om tijdelijk een mens te zijn; hoe bijzonder is dat? Ik stond er zelf nog niet eens zo heel erg bij stil, totdat ik ging samenwonen met niet-menselijke wezens (samen met mijn menselijke partner :)). Vanaf dat moment werd mijn mens-zijn me pas echt duidelijk, want Sira en Skippie, de niet-menselijke wezens in de tijdelijke vorm van hondjes, zijn toch echt heel anders dan de mens.

De schijn bedriegt
De onpersoonlijke levensenergie stroomt door verschillende vormen en daardoor lijkt het aan de buitenkant alsof we heel verschillend zijn, maar schijn bedriegt. Juist dat onpersoonlijke leven is precies wat ons allen bindt en wat we herkennen in elkaar, ongeacht de vorm of diersoort. Hoe mooi de vorm ook is, zonder de levensenergie is het niets. Of nou ja, dan is het alleen maar een lichaam. En wederom geldt dat voor iedereen; voor de mens en alle andere niet-menselijke wezens die hier met ons op planeet Aarde leven.

Het onpersoonlijke leven dat is
Door Sira en Skippie heb ik geleerd dat de overeenkomsten tussen honden en mensen groter zijn dan de verschillen, en als je nog verder om je heen kijkt, dan is er eigenlijk alleen maar dat onpersoonlijke leven. De vormen komen en gaan, maar het leven blijft altijd bestaan. En als je je dat realiseert, tot op het bot en verder, dan wordt het leven als mens helder, eenvoudig en geruststellend, en tegelijkertijd krijgt het oneindige diepgang.

De complexiteit van de mens versus de puurheid van niet-menselijke wezens
Door te leven in een samengestelde huishouding met verschillende levensvormen (twee mensen en twee honden), word je als mens, door het samenzijn met honden, geconfronteerd met de vaak onnodige complexiteit van de mens. Als je alleen met mensen woont, dan valt dat wellicht iets minder snel op, maar het samenwonen met pure wezens maakt dat in een klap duidelijk:).

Ik nodig je uit om te onderzoeken bij jezelf hoe complex of puur jij bent.

Carpe diem en tot de volgende keer!

Video: Liefde is… samen met Sira en Skippie vegan tempeh eten :) @Priscilla’s blog…

Een bakje met gebakken (vegan) tempeh valt ook in de smaak bij Sira en Skippie; ook dat is leven 😜⛩🌊✌️@Priscilla’s blog. Carpe diem en tot de volgende keer…

Video: Even uit je hoofd en de Japanse tuin in met de niet-menselijke Zen-masters @Priscilla’s blog:)…

Letterlijk een frisse neus halen doet iedereen goed, en zeker de mensjes die vooral vanuit ‘hun hoofd’ leven :). Carpe diem en tot de volgende keer @Priscilla’s blog …

Artikel: Uit je schulp kruipen als introverte veganist :)

Je levenskracht in jezelf of de weg terug naar huis hervinden door het veganisme…

Uitgezoomd assertief zijn als veganist
Ik realiseerde me onlangs dat vanaf het moment dat ik mezelf ‘veganist’ ging noemen (sinds 1 november 2013) het uitgezoomde leven mij op een speelse, doch dwingende manier, assertiever heeft gemaakt.

Van nature ben ik meer introvert dan extravert en ik ben zo’n iemand die ‘vroeger’ alles at. Tja, en dan wordt zo’n ‘gemakkelijk en meegaand’ iemand veganist en daardoor herkent haar omgeving haar helemaal niet meer. Nou, ik zal wat verklappen: ook ik herkende mezelf niet meer :). Ik wist helemaal niet dat ik zoveel levenslust had en tegelijkertijd een ‘drive’ om dat ‘leven’ tot op het bot en verder te onderzoeken en te promoten, en daar hoort voor mij ook veganisme bij, want het leven van andere wezens is ook gewoon levensenergie dat stroomt door een vorm, net als bij een mens(elijk dier).

Beschikbaar zijn voor het (uitgezoomde) leven
Achteraf gezien denk ik dat het leven (metaforisch gesproken) zat te wachten op een moment waarop ik (eindelijk eens echt) beschikbaar zou zijn om de informatie des levens te ontvangen en de ‘tijd’ te nemen voor zelfonderzoek.

Ach ja, het uitgezoomde leven komt bij iedereen op een moment wanneer die er aan toe is (of wanneer een persoon zich realiseert dat het geconditioneerde leven precies dat is wat het is: geprogrammeerd, dus ingezoomd leven).

Wij mensen zien het resultaat van het uitgezoomde leven dat stroomt door de persoon pas daarna in de menselijke realiteit, en wel in de vorm van iemand die besluit van de ene op de andere dag een monnik of non te worden, of een yogi, een wereldreis te maken, of iemand die zijn of haar geld weg geeft en besluit om een simpel en eenvoudig leven te leiden, kortom: zichtbare levensveranderende momenten. Bij mij begon dat met… vrijwilligerswerk in een dierenasiel :).

Leven vanuit het hart, ofwel; de weg terug naar huis
Niet lang daarna adopteerden mijn partner en ik uit datzelfde asiel ons oudste hondje Sira, die nu inmiddels alweer 16 jaar ‘jong’ is. En die levendige, en tegelijkertijd rustige, gebalanceerde levensenergie van dat meisje heeft zeker bijgedragen aan mijn reis om veganist (en mezelf) te worden. Een jaar later werd ik daadwerkelijk veganist en tegelijkertijd startte ook mijn proces van zelfonderzoek, of de weg naar binnen, terug naar huis :).

Je zou kunnen zeggen dat het leven vanuit het hart daar een visuele start heeft gemaakt, en daarmee bedoel ik, dat het ook zichtbaar werd voor anderen, want eerder was het voor mij (maar ook bij ieder ander, denk ik) vooral nog een innerlijk en mentaal proces, maar vroeg of laat wil dat zich manifesteren in wat voor vorm dan ook.

In 2015 kwam Skippie in ons leven en door hem wisten mijn partner en ik dat het tijd was om het Rotterdamse stadsleven in te ruilen voor een rustiger leven op het platteland. En niet lang daarna werd Nederland ingewisseld voor België en zo geschiedde…

Carpe diem en tot de volgende keer!