Artikel: Levensexpressie via het schrijven en zo…

Het leven manifesteren via de creatieve uiting van het geschreven woord. Daarbij is het van belang om beschikbaar te zijn voor het leven, aanwezig te zijn in het leven, en het levenspad te bewandelen in balans. Welkom in het spel van het leven via de mens.


Wie schrijft, die blijft? Maar wie blijft waar dan? 🙂
En dan is het er opeens weer; de drang om te schrijven en te delen via woorden. Waar ik in 2021 (nou vooruit, eigenlijk al veel eerder: ergens ver voor de COVID-19-epidemie) de behoefte voelde om creatief bezig te zijn en wellicht anderen te inspireren met schrijfsels over ‘het leven’, duurde het toch nog meer dan een jaar dat ik dit daadwerkelijk ben gaan doen en dat is dus vandaag: een dag voor Werelddierendag 2022. En dat lijkt mij een mooi begin van een nieuw hoofdstuk in dat wat ik ‘mijn leven’ noem.

De beschikbaarheid van het leven
Zoals met alles wat ik tegenwoordig doe, staat ‘de beschikbaarheid van het leven centraal’ en laat ik mij verrassen door dat wat er via Priscilla gedeeld wil worden in de ‘menselijke realiteit’. Die openheid en spontaniteit is van cruciaal belang om te herkennen en te erkennen dat het objectieve leven zich wil manifesteren via het subjectieve leven van de persoonsvorm, en in mijn geval dus via het Priscilla-beestje :).

Aanwezig zijn in het leven
Daarnaast is het nodig om ‘aanwezig’ te zijn in het leven, want je kunt wel beschikbaar zijn in een donkere ruimte, maar als je je ‘lichtje’ niet laat schijnen (metaforisch gezien), hoe weet ‘het leven’ dan dat je er bent? Zowel het lichaam en de geest zijn nodig om te fungeren als de ontvanger van levensinformatie en dit te vertalen naar de taal van mensen. En daarbij helpt het hebben van een heldere geest in een ontspannen lichaam, zodat de informatie niet vertroebeld raakt door een verward persoon.

In balans wandelen op het levenspad
En dan kan de levensenergie moeiteloos via jou als persoonsvorm stromen, voorbij de conditioneringen van de mens. Het ‘lijkt’ dan (zo op het eerste gezicht, voor de visuele apen) alsof de persoon een uniek pad bewandelt, maar eigenlijk is het net andersom: het onpersoonlijke leven krijgt de ruimte om ‘te zijn’, met als logisch gevolg (of nou ja: ik vind dat logisch) dat de levensvorm precies dat ‘doet’ wat hem of haar op het lijf is geschreven. En dat lijkt dan zo ‘uniek’, omdat het merendeel van de mensheid een ‘geprogrammeerd’ leven leidt.

Welkom in het spel van het leven via de mens en carpe diem :)…

Auteur: priscillas.blog

Verhalen over het persoonlijke en onpersoonlijke leven, en zelfonderzoek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: